Hirudoterapia

Tajemnice hirudoterapii, czyli leczenie pijawkami.

Hirudoterapia jest praktykowana od ponad 3000 lat.

Na jednym z egipskich malowideł ściennych, pochodzącym właśnie z tamtych czasów, widać ówczesnego lekarza przystawiającego pijawki.

Niewiele później doceniono lecznicze właściwości pijawek w odległych Indiach, co opisane jest w świętych księgach Wedy. Były one również obecne w medycynie starożytnej Grecji, Rzymu, w Chinach i Syrii. Historycy medycyny bez trudu udowodnią ich stosowanie właściwie w każdym zakątku świata.

Ówcześni lekarze stosujący pijawki obserwowali u swoich pacjentów poprawę zdrowia, lecz współczesna im nauka nie pozwalała właściwie wytłumaczyć mechanizmu terapeutycznego działania pijawek. Nawet jeszcze w XIX wieku uważano, że polega on na upuszczaniu krwi. Dopiero stosunkowo niedawno medycyna i spokrewnione z nią dziedziny nauki pozwoliły odkryć istotę działania i skomplikowaną naturę tych zwierząt, obecnych na naszej planecie od 600 milionów lat. Intensywny rozwój medycyny w XX wieku stał się przyczyną ograniczenia stosowania tych organizmów, jednakże wyizolowanie hirudyny z gruczołów śluzowych pijawek, jak również innych cennych związków, spowodowało ponowne zainteresowanie tą metodą terapii 

Hirudoterapia to stara, sprawdzona i nieszkodliwa metod leczenia pijawkami przeżywająca obecnie w świecie renesans. Znana jest ludzkości już od dawna, jednakże od niedawna hirudoterapia wraca do łask i jest uważana za alternatywną metodą leczenia dolegliwości i schorzeń.

 Pijawka poprzez regulację układu krążenia człowieka skutecznie leczy bądź wspomaga leczenie wielu chorób takich jak choroby układu sercowo-naczyniowego, endokrynologicznego, pokarmowego, moczowo-płciowego, oddechowego, kostno-stawowego, choroby dermatologiczne bądź neurologiczne.

Hirudozwiązki:

To niektóre z ok 150 poznanych  związków  w ślinie pijawki:

  • inhibitory krzepnięcia krwi -( hirudyna- najlepszy z istniejących lek przeciwzakrzepowy,3 razy silniejszy od histaminy) , antystazyna,   czynnik stabilizujący fibrynę
  • substancje hamujące agregację płytek krwi -apyraz-nie brać kwasu acetylosalicylowego (np. aspiryny,polopiryny..5-7 dni) -odstawić omacor-tłuszcze rybie oraz miłorząb japoński -na 24 godz odstawić dezodoranty,perfumy itp -umyć się bezzapachowym mydłem -nie stosować przed planowaną terapią kremów koloryzujacych oraz kosmetyków o kolorze czerwonym,fioletowym,różowym (użyty do produkcji kobalt- hamuje działanie hirudozwiązków) -na dobę przed seansem nie pić alkoholu,nie jeść ostrych przypraw (czosnek,chili,curry,imbir,anyż,witaminy E ,K) -miesiączka jest przeciwskazaniem a, saratyna,kalina, destabilaza - przeciwbakteryjna rozkłada skrzepy, powoduje wzrost komórek nerwowych
  • hementyna i hementeryna - działanie  fibrynolityczne (rozpuszcza zakrzepy)
  • PC-LS  czynnik przeciwpłytkowy- reguluje ciśnienie tętnicze
  • triglicerydaza,  esteraza cholesterolowa -rozkłada triglicerydy i cholesterol
  • inhibitory o działaniu przeciwzapalnym -bdeliny, egliny, hirustazyna
  • związki działające na układ nerwowy -endorfiny, dopamina, serotonina  ,histamin
  • czynniki hamujące wzrost mikroorganizmów -chloromycetyna, hialuronidaza, kolagenaza (efekt podobny do antybiotyków)
  • steroidy -kortyzol, dehydrepiandrosteron , progesteron, testosteron  i  estradiol
  • antyelastaza  rozkładajaca  elastazę -opóźnia procesy starzenia

Podczas terapii pijawkami efekty uboczne jakie często występują po kuracjach antybiotykowych i preparatach chemioterapeutycznych - są wykluczone! Terapia pijawkami działa na cały organizm w związku z czym można pozbyć się jednorazowo także innych dolegliwości.

Przeciwskazania:

  • hemofilia
  • zaburzenia krzepliwości krewi np. po leczeniu antykoagulantami (Marcumar, Acenokumarol,Heparyna, Heparynoidy i Warfaryna (skonsultowac odstawienie leków  z lekarzem na odpowiedni czas przed hirudoterapią)
  • anemia dużego stopnia
  • kobiety w ciąży
  • HIV
  • nowotwór skóry,chemioterapia
  • zakrzepowe zapalenie żył głębokich,zakrzepica płucna
  • zaawansowana cukrzyca z angiopatią
  • zaawansowane niedokrwienie kończyn
  • ostre stany infekcyjne
  • gruźlica w stadium prątkowania
  • wycieńczenie organizmu (charłactwo)
  • chorzy nieprzytomni i upośledzeni
  • choroba alkoholowa,narkomania
  • marskość wątroby
  • ciężka niewydolność nerek,dializa
  • sterydoterapia
  • dzieci poniżej 12 roku życia - wyjątki może stanowić replantacja
  • czynna choroba wrzodowa
  • tętniaki śródczaszkowe,brzuszne,tętnicze
  • przebyte niedawno operacje chirurgiczne (termin)
  • brak śledziony
  • przed planowaną operacją lub  innymi zabiegami (termin)
  • blizny keloidowe
  • skazy krwotoczne

Przed zabiegiem:

  • nie brać kwasu acetylosalicylowego (np. aspiryny,polopiryny..5-7 dni)
  • odstawić omacor-tłuszcze rybie oraz miłorząb japoński
  • na 24 godz odstawić dezodoranty,perfumy itp
  • umyć się  bezzapachowym mydłem
  • nie stosować przed planowaną terapią kremów koloryzujacych oraz kosmetyków o kolorze czerwonym,fioletowym,różowym (użyty do produkcji  kobalt- hamuje działanie hirudozwiązków)
  • na dobę przed seansem nie pić alkoholu,nie jeść ostrych przypraw (czosnek,chili,curry,imbir,anyż,witaminy E ,K)
  • miesiączka jest przeciwskazaniem

Przed wizytą:

  • wymagana morfologia krwi oraz INR w przypadkach zakrzepowych
  • konsultacja z lekarzem na czasowe odstawienie leków przeciwzakrzepowych typu; acenokumarol,heparyna,marcumar,warfaryna,heparynoidy (na piśmie)
  • terapia poprzedzona jest rejestracją telefoniczną oraz wywiadem -jednorazowo przystawiam od 3 (pierwszego dnia) do 6 pijawek (zależy od wielu czynników)
  • ilość zabiegów leczniczych jest osobnicza (zależy od wielu czynników). Średnio od 3 do 7 zabiegów (im bardziej przewlekła choroba-tym dłużej)
  • terapię dobrze jest powtórzyć po 3-6 miesiącach. Jest to uzasadnione rodzajem schorzenia ,oraz jego dolegliwościami, a przede wszystkim postępami w przebiegu leczenia,
  • jeden zabieg trwa średnio ok 60 minut -przerwy pomiędzy zabiegami są osobnicze i wynoszą co 3-5 lub 7 dni
  • używam sterylnych narzędzi oraz materiałów opatrunkowych.

Po zabiegu:

  • Po zabiegu krew sączy się z ran i nie krzepnie.Tak może być do 6-12 godzin.
  • Jeśli krew sączy się powyżej 12 godzin jest to powód do niepokoju.Pacjent powinien sprawdzić w labolatorium morfologię krwi i układ krzepnięcia , należy wydłużyć czas między zabiegami.
  • Opatrunek nalezy pozostawić do następnego dnia. NIE DOTYKAĆ RAN !
  • Może wystąpić zaczerwienienie skóry, opuchnięcie pieczenie i swędzenie wokół ran , które ustępuje po kilku dniach. Taki stan możemy złagodzić przez zastosowanie maści zapobiegającej swędzeniu np. Fenistil żel, maść arnikowa, żel aloesowy, opatrunki z roztworu octu jabłkowego lub puder na mentolu. Uwaga! na opuchnięcia nie wolno robić okładów z octu spirytusowego i sody!
  • Mogą powiększyć się węzły chłonne (efekt przejściowy)
  • Można zażyć wapno (Calcium C), Zyrtec lub Allertec w przypadku wystąpienia uczulenia.
  • Stosować letnią wodę do kąpieli, którą mozna wziąć w wannie dopiero po 3 dniach a po dobie- pod prysznicem.
  • Nie szorować ran po pijawkach.Jeśli krwawienie wydłuża się do 24 godzin i nie ustępuje,może to świadczyć o ukrytej skazie krwotocznej co jest przeciwskazaniem do hirudoterapii.
  • Po terapii nie należy wykonywać ciężkich prac i ogranicznyć ruchliwość,zwłaszcza jesli zabieg dotyczył częśći ruchu.
  • Pacjent po zabiegu może odczuwać senność lub osłabienie.
  • Nie pić silnej kawy ,herbaty, alkoholu, oraz nie brać leków rozrzedzajacych krew! -O ile zajdzie potrzeba dezynfekcji ran
  • najlepiej zastosować Octenisept w sprayu.

OPATRUNEK:

1 pijawka wypija od 5 do 15 ml krwi- ~ tyle samo krwi wyleci po zabiegu. Jesli po kilku godzinach opatrunek przesiąknie krwią, nalezy zdjąć tylko wierzchnią warstwę i dołożyć świeżych kompresów, a nie wzywać odrazu Pogotowie Ratunkowe ! Opatrunek powinien być pozostawiony 24 godz celem uniemożliwienia rozdrapywania ran ,powstania infekcji.

Przebieg zabiegu

Podczas zabiegu przystawia się od 4 – 12 pijawek w odstępach 4-7 dniowych. (podczas pierwszego zabiegu 3-4 pijawek). Terapię należy kontynuować przez 4-6 tygodni, w niektórych przypadkach dłużej. Zaleca się powtórzenie terapii po 6-8 miesiącach w celu utrwalenia efektów leczniczych.

Zabieg terapeutyczny trwa od 45-100 minut w zależności od schorzenia, ogólnego stanu pacjenta, ilości i miejsca przystawienia pijawek lekarskich, wieku i płci pacjenta. Ilość zabiegów uzależniona jest od postępów w procesie leczenia.

W hirudoterapii stosowane są pijawki pochodzące wyłącznie z hodowli laboratoryjnej oraz posiadające świadectwo pochodzenia. Wykorzystywane są wszystkie pijawki z gatunku Hirudo medicinalis: pijawka lekarska lecznicza , pijawka lekarska apteczna oraz pijawka lekarska orientalna . Pijawka przywiera do ciała swojej ofiary za pomocą otworu gębowego wyposażonego w przyssawki i trzy promieniście ułożone szczeki. Każda szczęka posiada 80-90 małych chitynowych zębów. Nakłucie skóry ma kształt trzech promieniście rozchodzących się linii. Pijawka po nakłuciu pobiera krew z żywiciela. Z ciała osoby ukąszonej potrafi wyssać ilość krwi odpowiadającą jej dziesięciokrotnej masie . Jednocześnie z jej gruczołów ślinowych do krwioobiegu człowieka uwalniane są liczne substancje lecznicze. Po zabiegu muszą zostać zniszczone zgodnie z obowiązującymi przepisami, gdyż zabronione jest stosowanie tych samych pijawek różnym osobom.

fish spa wieluń

Ranka po odpadnięciu pijawki zostaje zaopatrzona jałowym opatrunkiem, krew z ranki może sączyć do 48 godzin, krwawienie najczęściej ustępuje po 10-12 godzinach. Spowodot ono antykoagulacyjnym działaniem jednego z najważniejszych związków pochodzących z gruczołów ślinowych pijawki – hirudyny. Zabieg nie jest bolesny, pacjent odczuwa jedynie delikatne mrowienie lub szczypanie.

 

Larwoterapia

 

Metody stosowania larw w leczeniu trudno gojących się ran znane są od starożytnych czasów .Taki sposób leczenia stosowali również chirurdzy w czasach wojny secesyjnej w Ameryce, a systematyczne zapiski na temat tej metody pochodzą z I wojny światowej. Nawet reżyser współczesnej wersji filmu pt.: „Gladiator” zamieścił w swoim scenariuszu wątek leczenia głównego bohatera – ziarenkami przypominającymi ryż. To właśnie ta metoda.Ambroise Pare(1510-90),pierwszy francuski lekarz (hirurg) ,który zwrócił uwagę na lecznicze działanie larw muchy Lucilia sericata i Fenika,bo tylko one nadają się do terapii.Do tej formy leczenia powrócono dopiero w latach 80-tych, w zwiazku z wzrastajaca opornoscia bakterii na antybiotyki, najpierw w Stanach Zjednoczonych, a pózniej takze w Wielkiej Brytanii i Izraelu. Prawdziwy renesans biochirurgii obserwuje sie w ciagu ostatnich 10 lat. W wielu krajach (Wielka Brytania, Niemcy, kraje Beneluksu i kraje skandynawskie) leczenie to jest obecnie uwazane za standard, a larwy much sa umieszczone w oficjalnych lekospisach. Pacjenci objęci tą terapią posiadają trudno gojące się rany. Wiele osób, które posiadają rozmaite, niezdiagnozowane infekcje, które przyczyniają się do tego, iż rana nie chce się goić (zabliźnić) mimo upływu dłuższego okresu czasu, decydują się na tą terapię.

Larwy muchy plujki to larwy specjalnie do tego hodowane w laboratoriach z zachowaniem wszelkich zasad sterylnościiż , są wydezynfekowane i kupione w firmie, która posiada stosowne certyfikat. Przeważnie przed położeniem na ranę nie mają więcej niż kilka milimetrów wielkości. Sposoby na ich zastosowanie, a dokładnie ich umieszczenie są dwa, a mianowicie: mogą być umieszczane na ranie bądź przykładane w specjalnie zrobionym opatrunku.

PRZEBIEG ZABIEGU

 Larwy wydzielają enzymy trawienne, nie  zjadają martwej tkanki jako takiej. Po procesie strawienia wytwarza się treść półpłynna, która jest dla larwy pożywieniem i dopiero wtedy ją „wysysają”. Przy okazji larwa zjada też bakterie i przetrawia je w przewodzie pokarmowym. Takie „oczyszczanie” rany jest bardzo szybkie. Z reguły następuje to w przeciągu kilku dni, a nie jak przy stosowanych standardowo opatrunkach przez kilka tygodni. Na uwagę zasługuje fakt, że larwy radzą sobie w sposób bezproblemowy z bakteriami odpornymi na antybiotyki np. gronkowiec złocisty.

Warto dodać, że angielskie źródła mówią, że dzięki larwo terapii udaje się wyleczyć 90% przypadków, gdzie nie pomagają inne sposoby leczenia oraz stosowane leki. Z powodzeniem można ją zastosować u diabetyków, osób u których wykryto uczulenie na antybiotyki i przy odleżynach, a także w niektórych przypadkach chirurgii plastycznej.

KORZYSTNY WPŁYW LARW

Postuluje sie rózne mechanizmy dzialania larw much na rane. Niewatpliwie larwy rozpuszczaja martwa tkanke za pomocą wydzielanych na zewnatrz enzymów. Rozpuszczona martwica sluzy larwom za pokarm i w ten sposób jest usuwana znacznie precyzyjniej niz moze to wykonac chirurg.Poza tym larwy much na kilka sposobów osuwają bakterie z rany - poprzez mechaniczne wypłukiwanie na skutek zwiększonej produkcji płynu wysiękowego w ranie, a przede wszystkim - poprzez aktywne zjadanie bakterii, które następnie giną w przewodzie pokarmowym larw. Ponadto, wydzieliny larw zawierają substancje o działaniu antybakteryjnym oraz stymulującym gojenie.

Środowisko rany pod wpływem wydzielin larw zmienia się z kwaśnego na zasadowe, co również pomaga w gojeniu. Takze mechaniczne draznienie powierzchni rany przez przemieszczajace sie larwy moze pobudzac tworzenie sie ziarniny.

WSKAZANIA DO  LARWOTERAPII

Wskazaniami do oczyszczania ran za pomoca larw much są:

  • wszystkie przewlekle rany, w których zastosowanie chirurgicznego wyciecia martwicy
  • martwica u chorych ze stopą cukrzycową
  • rany pooperacyjne
  • owrzodzenia kończyn dolnych
  • rany odleżynowe
  • rany urazowe

 

Hirudokosmetyka - sekret piękna Demi Moore

PIJAWKI LEKARSKIE